Dwa routery TP-Link z OpenWrt — od repeatera do wspólnego Wi-Fi

Szkic publiczny. Przed publikacją trzeba uzupełnić wyniki wdrożenia i ponownie sprawdzić anonimizację.

Punkt wyjścia

Domowe Wi-Fi opierało się na dwóch routerach TP-Link TL-WDR3600 v1. Pierwszy obsługiwał łącze internetowe i główny LAN, a drugi łączył się bezprzewodowo i tworzył własną podsieć.

Taki układ rozszerzał zasięg, ale dodawał drugą warstwę NAT, osobny DHCP i utrudniał dostęp do usług działających w głównej sieci.

Cel

Projekt zakłada:

  • jedną bramę internetową;
  • jeden serwer DHCP;
  • dwa punkty dostępowe w jednym LAN-ie;
  • wspólny SSID dla klientów;
  • szyfrowany backhaul 802.11s między routerami;
  • stały dostęp administracyjny do obu urządzeń;
  • backup konfiguracji i plan rollbacku.

Jeden SSID a mesh

Identyczna nazwa sieci na obu pasmach i obu punktach dostępowych nie tworzy automatycznie mesha. Klient widzi kilka BSSID i sam wybiera punkt dostępowy.

802.11s pełni inną rolę: przenosi ruch pomiędzy routerami. Sieci klienckie nadal są zwykłymi interfejsami AP.

Audyt przed zmianą

Przed przebudową zostały sprawdzone:

  • modele i wersje sprzętowe;
  • wersje OpenWrt;
  • pakiety odpowiedzialne za Wi-Fi;
  • konfiguracja interfejsów i DHCP;
  • nośniki USB oraz extroot;
  • możliwość wykonania kopii sysupgrade.

Audyt ujawnił, że główny router ma działający extroot i nowszy stos Wi-Fi, natomiast drugi wymaga osobnego etapu modernizacji.

Architektura docelowa

flowchart LR
    ISP[Internet] --> A[Router główny<br>NAT + firewall + DHCP + DNS]
    A === M[802.11s<br>backhaul]
    M === B[Drugi router<br>AP + bridge]
    A --> LAN[Jeden LAN]
    B --> LAN
    C[Klienci<br>wspólny SSID] -.-> A
    C -.-> B

Bezpieczna kolejność

  1. Odczyt bieżącej konfiguracji.
  2. Backup i lista pakietów.
  3. Aktualizacja drugiego routera jako osobny etap.
  4. Test dostępu po kablu.
  5. Włączenie drugiego urządzenia do głównego LAN-u.
  6. Wyłączenie dodatkowego DHCP i NAT.
  7. Konfiguracja 802.11s.
  8. Uruchomienie wspólnego SSID.
  9. Testy DNS, roamingu i restartu.
  10. Dopiero później segmentacja VLAN.

Wnioski

Najważniejszą zmianą nie jest sam mesh. Jest nią przejście od konfiguracji, która po prostu działa, do infrastruktury z opisanymi rolami, kopiami konfiguracji, punktami kontrolnymi i przewidywalnym sposobem odtworzenia.

Do uzupełnienia

  • wyniki wdrożenia;
  • pomiary roamingu;
  • zachowanie po restarcie;
  • końcowe wersje OpenWrt;
  • zanonimizowane fragmenty konfiguracji;
  • diagram fizyczny.